วันศุกร์ที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2563

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 12








บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 12
วันศุกร์ ที่ 27 มีนาคม 2563






        เนื้อหาที่เรียน 
           คาบนี้อาจารย์ได้ไลฟ์สดผ่านเฟสบุ๊ก สอนหัวข้อเรื่อง ปัญหาพัฒนาการและพฤติกรรมเด็กปฐมวัย โดยสามารถสรุปเนื้อได้ดังนี้ 

        ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมเด็ก 
           1. สภาพแวดล้อม 
           2. โรงเรียน 
           3. บ้าน 

        ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการดูแลเด็ก
          - พ่อแม่
          - จิตวิทยาการเลี้ยงดู
          - ความรู้เกี่ยวกับวิธีการดูแลเด็ก
          - การเลี้ยงดูเด็กที่ผิดปกติ
          - ความผูกพันและวิธีการดูแลที่เหมาะสม 

       หลักสังเกตว่าพฤติกรรมใดเป็นปัญหาพิจารณาได้จาก 
          1. อายุและเกณฑ์ปกติของพัฒนาการ 
          2. ชนิดของพฤติกรรม 
          3. ความบ่อยหรือความถี่ของพฤติกรรม 
          4. ความรุนแรงที่แสดงออก 
          5. ที่ความอดทนของพ่อแม่ ครู ผู้ดูแลเด็ก

       พฤติกรรมของเด็ก 
         เด็กพูดปด มีวิธีแก้ไขคือ พ่อแม่ควรทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเด็ก

         เด็กเล่นอวัยวะเพศ พฤติกรรมนี้จะพบบ่อยในช่วงอายุ 3-5 ปี 
            สาเหตุ : เหงา ว้าเหว่ กังวล ว่างเกินไป 
            การดูแลแก้ไข : อธิบายให้พ่อแม่เข้าใจว่าไม่เป็นอันตรายและไม่ใช่ความผิดปกติทางเพศ. ไม่ควรดุด่าหรือลงโทษ แก้ไขที่สาเหตุหลีกเลี่ยงสิ่งที่มากระตุ้นต่างๆและเบี่ยงเบนความสนใจ

          เด็กดื้อ 
             สาเหตุ : การเลี้ยงดูเด็กที่ไม่เหมาะสม 
             การดูแลแก้ไข : ยอมรับลักษณะเด็กตามวัย พูดกับเด็กให้ชัดเจนเข้าใจง่ายไม่บ่นพร่ำเพื่อ ไม่ใช้อารมณ์เอาชนะ ปรับพฤติกรรมการเลี้ยงดูให้เหมาะสมไม่เข้มงวดและไม่ปล่อยปะละเลย

         เด็กก้าวร้าว 
             สาเหตุ : ปัจจัยทางด้านครอบครัว การเลี้ยงดู
             การดูแลแก้ไข : สังเกตและแก้ไขตอนที่เริ่มจะเป็น ไม่ให้เด็กทำลายสิ่งต่างๆรอบตัว หรือทำลายข้าวของฝึกฝนให้เด็กรู้จักควบคุมตนเอง ไม่ลงโทษโดยการตี ห้ามเด็กทุกครั้งเวลามีพฤติกรรมก้าวร้าว ไม่แสดงพฤติกรรมก้าวร้าวให้เด็กเห็น และระมัดระวังให้เด็กอ่านหรือดูสื่อต่างๆ

         เด็กเบื่ออาหาร 
              สาเหตุ : การเปลี่ยนแปลงทางด้านร่างกาย และความเป็นตัวเองมากขึ้น 
              การดูแลแก้ไข : ตรวจสอบร่างกายเด็กให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ไม่ควรให้เด็กทำกิจกรรมอื่นร่วมกับการกินข้าว

        เด็กร้องกลั้นหายใจ 
            การดูแลแก้ไข : หลีกเลี่ยงเหตุกระตุ้นที่ทำให้เด็กโกรธแต่ไม่ใช่ตามใจและใช้วิธีเบี่ยงเบนความสนใจ

        เด็กร้องอาละวาด : พบบ่อยในช่วงอายุ 2-5 ปี
            การดูแลแก้ไข : หลีกเลี่ยงการยั่วให้โกรธหรือขัดใจเบี่ยงเบนความสนใจโดยใช้วิธีอธิบายสั้นๆไม่ตามใจในสิ่งที่เด็กเรียกร้อง

         เด็กดูดนิ้ว 
            ผลเสียจากการดูดนิ้วคือปัญหาทางฟัน และการเกิดภาวะผิดรูปของนิ้ว 
              การดูแลแก้ไข : ใช้วิธีการเบี่ยงเบนความสนใจ และควรมองหาที่สาเหตุมากกว่าพฤติกรรมการดูดนิ้ว พร้อมทั้งให้คำชื่นชมเมื่อเด็กไม่ดูดนิ้ว

         เด็กขี้อาย 
             สาเหตุ : ทัศนคติการเลี้ยงดู กรรมพันธุ์ 
             การดูแลแก้ไข : ให้เด็กเข้าร่วมกลุ่มและเล่นหรือทำกิจกรรมกับเด็กอื่นตั้งแต่อายุ 1 ถึง 2 ปี เปิดโอกาสให้เด็กได้ช่วยเหลือตนเอง

         เด็กไม่ยอมนอน 
            การดูแลแก้ไข : สร้างสุขนิสัยการนอนที่ดีให้กับเด็ก ให้เด็กมีกิจกรรมที่เหมาะสมในตอนกลางวัน

         เด็กพูดช้า 
            สาเหตุ : การได้ยินผิดปกติ ปัญญาอ่อน สมองพิการ ออทิซึม 
            การดูแลแก้ไข : สร้างโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้เรื่องภาษา พยายามพูดให้ชัดเจน แล้วเป็นผู้ฟังที่ดีให้กับเด็ก




วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2563

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 11






บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 11
วันศุกร์ ที่ 20 มีนาคม 2563

         เนื้อหาที่เรียน
            คาบนี้ได้มีการจัดการเรียนการสอบแบบออนไลน์ เนื่องจากสถานการณ์ฉุกเฉินโควิด 19 ในช่วงนี้จึงไม่สามารถที่จะเรียนตามปกติได้ โดยอาจารย์ได้ทำการไลฟ์สดผ่านเฟสบุ๊ก ซึ่งคาบนี้จึงไม่ได้มีอะไรมาก อาจารย์ได้ชี้แจงรายละเอียดการเรียนในครั้งต่อๆไป และเชคชื่อพบปะพูดคุยกับนักศึกษากับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ 






วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 10






บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 10
วันศุกร์ ที่ 13 มีนาคม 2563


               เนื้อหาที่เรียน
                 คาบนี้อาจารย์ได้ให้นักศึกษาแต่ละกลุ่มนำเสนอวิจัยที่ได้ไปศึกษาค้นคว้ามา ซึ่งกลุ่มของฉันสามารถสรุปวิเคราะห์วิจัยได้ดังนี้

    งานวิจัยเรื่อง : ผลการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีต่อมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย

การศึกษาระดับ : มหาบัณฑิตสาขาการศึกษาปฐมวัย

มหาวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ชื่อผู้วิจัย : ลักคณา ทัศวดี

ปีการศึกษา : ปี2555

ความสำคัญและความเป็นมาของปัญหาการวิจัย 
       ประเด็นที่ 1 : จัดกิจกรรมการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับพฤติกรรมของเด็กปฐมวัย
       ประเด็นที่ 2 : ใช้เป็นข้อมูลเบื้องต้นสำหรับครูและผู้ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาปฐมวัย

   วัตถุประสงค์ของการวิจัย
- เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย
- เพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย

ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
       - เด็กได้มีพัฒนาการด้านมนุษยสัมพันธ์ที่พฤติกรรมที่ดีขึ้นตามลำดับ
- เด็กสามารถอยู่กับสังคมและผู้อื่นได้อย่างมีความสุข

ขอบเขตของการศึกษาวิจัย
       - ประชากรที่ใช้ในการวิจัย
ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เด็กปฐมวัย ชายหญิง อายุ5-6 ปี ที่กำลังศึกษา อยู่ในชั้นปฐมวัยปีที่ 2 ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 44 คน 2 ห้องเรียนของโรงเรียนสาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
- กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เด็กปฐมวัย ชายหญิง อายุ5-6 ปี ที่กำลังศึกษา อยู่ในชั้นปฐมวัยปีที่ 2 /1ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2554 โรงเรียนสาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา เป็นการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 22 คน 
   ตัวแปรที่ใช้ในการวิจัย
      ตัวแปรอิสระ คือ การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย
ตัวแปรตาม คือ มนุษยสัมพันธ์
1.การร่วมมือทำงาน
2.การทำงานกลุ่ม
3.การช่วยเหลือ
4.การแบ่งปัน

   นิยามศัพท์เฉพาะ 
     1.เด็กปฐมวัย หมายถึง นักเรียนชาย-หญิง 5-6 ปี
2.มนุษยสัมพันธ์ หมายถึง พฤติกรรรมการแสดงออกของเด็กปฐมวันที่มีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม 4 ด้าน ความร่วมมือ ด้านการทำงานกลุ่ม ด้านการช่วยเหลือ และการแบ่งปัน 3.การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย หมายถึง การจัดการเรียนรู้ที่เน้นเด็กเป็นสำคัญ

  สมมุติฐานการวิจัย
    เด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยมีการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ที่สูงขึ้น

  งานวิจัยนี้นำแนวคิดทฤษฏีทางการศึกษาพฤติกรรมใดมาใช้บ้าง

มาสโลว์ นักจิตวิทยา ชาวอเมริกันได้ศึกษาความต้องการของมนุษย์และได้จัดลำดับความต้องการของคือมนุษย์ ไว้ 7 ลำดับ ดังนี้
1.ความต้องการด้านร่างกาย
2.ความต้องการความปลอดภัยมั่งคง 3.ความต้องการทางด้านสังคม 4.ความต้องการยกย่องสรรเสริญ 5.ความต้องการรู้และเข้า 6.ความต้องการสุนทรียะ 7.ความต้องการสร้างความประจักษ์

   วิธีดำเนินการวิจัย
    ประชากร
ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เด็กปฐมวัย ชายหญิง อายุ5-6 ปี ที่กำลังศึกษา อยู่ในชั้นปฐมวัยปีที่ 2 ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2554 จำนวน 44 คน 2 ห้องเรียนของโรงเรียนสาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
กลุ่มตัวอย่าง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เด็กปฐมวัย ชายหญิง อายุ5-6 ปี ที่กำลังศึกษา อยู่ในชั้นปฐมวัยปีที่ 2 /1ภาคเรียนที่1 ปีการศึกษา 2554  โรงเรียนสาธิตปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา เป็นการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 1 ห้องเรียน จำนวน 22 คน 

   เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย
      1. แผนการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย
2. แบบสังเกตพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย

การดำเนินการวิจัย
     ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้วิจัยได้ดำเนินการตามขั้นตอน ดังนี้
1. กำหนดประชากรและการสุ่มกลุ่มตัวอย่าง 2. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 3. การสร้างและการหาคุรภาพของเครื่องมือ 4. แบบแผนการทดลองและวิธีการดำเนินงาน 5. การเก็บรวบรวมข้อมูล 6. การวิเคราะห์ข้อมูลและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล

การวิเคราะห์ข้อมูลและสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล
1.หาความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาของแบบสังเกตพฤติกรรมมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย
2.การวิเคราะห์ข้อคำถามรายข้อเพื่อหาค่าอำนาจจำแนกแบบสังเกตพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย
3.หาความเชื่อมั่นของแบบพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย
4.หาคะแนนเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
5.เปรียบเทียบคะแนนความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยก่อน ระหว่างทำการทดลอง และหลังการทดลอง

สรุปผลการวิจัย
      1. ระดับพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัยโดยรวมมีพฤติกรรมการมีมนุษย์สัมพันธ์ก่อนและระหว่างทดสอบเด็กแสดงพฤติกรรมมีมนุษย์สัมพันธ์ด้วยตนเองบางครั้ง พฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ รายด้าน คือด้านการร่วมมือ ด้านการทำงานกลุ่ม ด้านการช่วยเหลือ และด้านการแบ่งปัน ก่อนการทดลองเด็กแสดงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ด้วยตนเองบางครั้งทุกด้านยกเว้นการแบ่งปัน เด็กแสดงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์โดยเพื่อน ครูบอกหรือขอร้องให้ร่วมมือระหว่างการทดลองเด็กแสดงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ด้วยตนเองบางครั้งทุกด้านส่วนหลังการทดลองเด็กแสดงพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ ตัวตนเองทุกครั้งทุกด้าน
2. ผลการเปรียบเทียบพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์พบว่า พฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์โดยรวม ก่อน ระหว่าง และหลังทดลองมีค่าเปลี่ยนแปลงมากขึ้นส่งผลต่อพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์อยู่ในระดับร้อยละ 86 ส่วนพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์รายด้าน คือด้านการร่วมมือ ด้านการทำงานกลุ่ม ด้านการช่วยเหลือ และด้านการแบ่งปันพบว่ามีค่าเปลี่ยนแปลงมากขึ้น การทดลองครั้งนี้ส่งผลต่อพฤติกรรม การมีมนุษยสัมพันธ์รายด้าน อยู่ในระดับร้อยละ 58 78 84 และ 80 ตามลำดับ

ข้อเสนอแนะทั่วไป
     1. การจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยครูต้องจัดกิจกรรมที่เอื้อให้เด็กได้ค้นหาคำตอบด้วยตนเองตามความสนใจ
2. ควรเปิดโอกาสให้เด็กทำงานร่วมกันเป็นกลุ่มให้มากเพื่อสร้างมนุษยสัมพันธ์ต่อกัน 3. ในการจัดกิจกรรมต่างๆครูควรสังเกตดูความสนใจของเด็กจะนำความสนใจของเด็กมาจัดกิจกรรมเพื่อสืบค้นต่อไป 4. สามารถจัดการเรียนรู้ได้ทุกสถานที่ เช่นห้องเรียนห้องสมุด สวนพืชในโรงเรียน

ภาคผนวก
ภาคผนวก ก
●คู่มือการใช้แบบสังเกตพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย ●แบบสังเกตพฤติกรรมการมีมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย ภาคผนวก ข ●งั้นแหละคู่มือการใช้แผนการจัดกิจกรรมและการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย ●แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย ภาคผนวก ค ●ภาพกิจกรรมการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยเรื่องเรือน้อย ภาคผนวก ง ●ตารางการหาค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างพฤติกรรมกับจุดประสงค์ ioc

เอกสารอ้างอิง / บรรณานุกรม
     จารุวรรณ เพ็ญสุข. (2533). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและมนุษสัมพันธ์ของนักเรียน
ช้ันมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนวิชาสังคมศึกษาด้วยวิธีสอนแบบการเรียนเป็นทีมที่จัดกิจกรรม ด้วยวิรีการใช้กรณีตัวอย่างกับการสอนตามคู่มือครู.ปริญญานิพนธ์ กศ.ม.กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ถ่ายเอกสาร.สิ้นสุดการสนทนาผ่านแชทพิมพ์ข้อความ...

   สะท้อนองค์ความรู้ที่ได้จากวิจัย
     1.ได้เรียนรู้พฤติกรรมและการเปลี่ยนแปลงในด้านมนุษยสัมพันธ์ของเด็ก
2.ได้ศึกษาพฤติกรรมก่อนหลัง วิจัยเรื่อง ผลการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัย ที่มีต่อมนุษยสัมพันธ์ของเด็กปฐมวัย








วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563

บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 9







บันทึกการเรียนรู้ครั้งที่ 9
วันศุกร์ ที่ 6 มีนาคม 2563


        คาบนี้อาจารย์ได้นัดสอบกลางภาค ซึ่งเป็นการสอบนอกตาราง การสอบครั้งนีัเป็นการสอบรวมกันของนักศึกษาทั้ง 2 เซก เมื่อทำข้อสอบเสร็จเรียบร้อย อาจารย์ได้ให้ทำการตรวจด้วยตนเองและทราบคะแนนสอบทันที